Polderblues.be

Leven, wonen en werken in het Waasland







Kaarten Geopunt Vlaanderen


Oprit Zoeteberm richting kerncentral hernieuwd 1996.
Zicht naar de Bevrijdingshoeve

 

De Zoetenberm vormt sinds de herindijking van de Doelpolder aan het begin van de 17de eeuw de grens tussen de Doelpolder en de rest van het poldergebied. Doordat de Doelpolder grotendeels zijn middeleeuws karakter heeft behouden, is het ook de grens tussen het laat-middeleeuwse en moderne polderlandschap. De Zoetenberm vormt het oudste nog bestaande dijktracé. De ovale ringdijk van de oude Polder van Doel gaat grotendeels terug op de herinpoldering van de Doelpolder in 1613/14, maar gaat ten oosten van het dijkgehucht Ouden Doel terug op een 16de eeuwse en wellicht laatmiddeleeuwse voorganger, die al staat afgebeeld op de figuratieve kaart van de Doelpolder van rond 1570.
ProjectMER GGG Doelpolder







De hoeve van Jérôme Mussche, de zoon van Emerie stond tussen het Lindenhof in de Lindenhofstraat en de hoeve van Paul Cleiren.









Plaats waar de voormalige boerderij heeft gestaan


Wateroverlast bij de ophoging 't Polderken











Kapel H. Antonius van Padua

 



De terugkeer van de Heilige Antonius naar de Zoetenberm In 2010 ontsnapte de kapel van de H. Antonius van Padua aan de Zoetenberm ternauwernood van de sloop.. Hoewel het gebouwtje gered werd, volgden jaren van verval, tot we het in het voorjaar van 2013 weer in volle ere herstelden. Dankzij de laatste bewoners van de hofstede, de familie Buysrogge, kwam de Heilige Antonius eindelijk weer 'thuis'.
Zij hadden het originele beeld, de sluitsteen en de kandelaars jarenlang liefdevol bewaard.
Dank zij Guido Van Misghem is de kapel van de sloop gered, ook de mensen van "De Reinaerthoeve" hebben aan de restauratie gewerkt.
Geïnspireerd door de verhal en van ere-veldwachter Maurice Vergauwen over het historische kapellekenspad, is het nu onze missie om dit pad nieuw leven in te blazen. Deze bijzondere muurkapel, in 1946 gebouwd uit dankbaarheid voor de genezing van Céline Van De Perre echtgemote van de vorige bewoner Jozef Van As.
De Kapel staat symbool voor hoop en behoud van lokaal erfgoed.

• Architectuur:
Een diepe bakstenen muurkapel met een halfbeglaasde nis. In de nis bevindt zich het beeld van de H. Antonius met kind, met daaronder het smeekgebed: "H. Antonius van Padua, bid voor ons". De gevel is bekroond met een stenen kruis.










Omgeving van de hoeve in de Zoeteberm, De boerenwoning was al verdwenen, Gaston Van As was naar Canada vertrokken en starte nieuw bedrijf.






In de historiche kasseiweg "Zoetebrm" op de dijk van Ouden Doel naar Rapenburg.
Midden deze weg en beneden deze dijk in Doelpolder, richting Rapenburg, stond juist naast de boerderij van Achiel Mees een schooltje. Het schoolgebouwtje werd in 1894 gebouwd ten dienste van de kinderen welke op Ouden Doel en Rapenburg woonden gezien de grote afstand naar de dorpskom van Doel. In 1926 werd het schooltje verlaten en konden de kinderen in Prosperpolder van onderwijs genieten. Nadien werd dit schooltje als woning of buitenverblijf gebruikt.


Oorspronkelijk twee dubbelhuisjes uit het vierde kwart van de 19de eeuw van drie traveeën en één bouwlaag onder doorlopend zadeldak (kunstleien) gelegen aan de voet van de dijk. Thans omgebouwd tot een boerenwoning van zes traveeën met twee lagere aanbouwtjes tegen de zijgevels. Bakstenen gevel met gecementeerde plint en ingediepte travee tussen lisenen en gekartelde fries van blauwe papensteen. Beluikte steekboogvensters met arduinen lekdrempels. Eveneens steekbogige deur. Alle muuropeningen waren vroeger hoger, waarvan de gebogen strek in het metselwerk getuigt. Houten gootlijst waaronder overhoekse muizentandlijst.


Bron: DEMEY A. 1981: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Oost-Vlaanderen, Arrondissement Sint-Niklaas, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 7n1 (B-L), Brussel - Gent.
Auteurs: Demey, Anthony
Datum: 1981
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed (AOE)



Omgeving op de Zoeteberm aan de afrit en oprit naar de hoeve en het schooltje heeft gestaan.








De basis van de constructie vormt de heropgebouwde dakstructuur, een eiken schaargebint voorzien van telmerken onder een pannendak, dat de oorspronkelijk volledig open woonruimte overkapt. Het is op een lage sokkel geplaatst, en reikt overeenkomstig het terreinreliëf aan één zijde tot het maaiveld. Dwars hiertegen zijn trapgevels in traditionele baksteenbouw opgetrokken, met hergebruikte muurankers en zandstenen onderdelen als vensterkozijnen, hoek- en negblokken. De laatbarokke zandstenen deuromlijsting centraal in de voorgevel, is steekboogvormig, met een sluitsteen, een gestrekte waterlijst, en een ovale oculus tussen voluten als bovenlicht. Ook de eiken deur met smeedijzeren hang- en sluitwerk is afkomstig van de gesloopte hoeve, net als de haard en wellicht ook de traditionele tegelvloer in het interieur. Later werd de woning aan de achterzijde uitgebreid met een annex, en kreeg het dakvlak parallel met de Schelde een grote houten uitbouw met panoramische raampartijen, die steunt op gemetselde steunberen en ontlastingsbogen. Bij die gelegenheid werd de open kapconstructie intern ook opgedeeld door een houten tussenvloer, bereikbaar via een wenteltrap.
Auteurs: Braeken, Jo
Datum: 2011
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed (AOE)